Een zaailabel dat na het water geven nog leesbaar is
Een label is vooral nuttig op het moment dat je niet meer weet wat je gezaaid hebt. Schrijf het daarom vóór het zaaien en controleer of de tekst nat mag worden. Een mooie naam op wegspoelende inkt helpt later niet.
Zet alleen de noodzakelijke gegevens erop
Noteer de soort, eventueel het ras en de zaaidatum. Maak onderscheid tussen een datum waarop je hebt gezaaid en een verwachte kiemdatum. Die laatste is geen waarneming en kan door temperatuur en omstandigheden verschuiven.
Gebruik je meerdere vakjes voor hetzelfde zaad, geef de bak dan ook een eenvoudige code. Dezelfde code kan op een losse notitie staan. Zo hoef je geen heel teeltverslag op een klein plantenetiket te proppen.
Test het materiaal vóór gebruik
Schrijf een proefwoord op een reststuk van hetzelfde materiaal. Laat de tekst drogen en maak het oppervlak nat. Wrijf er daarna licht met een vinger over. Loopt de inkt uit, kies dan een ander schrijfmateriaal of zet de informatie op een droge plek buiten de bak.
Een houten ijsstokje is makkelijk te beschrijven, maar kan verkleuren wanneer het lang nat blijft. Een kunststof label kan glad zijn waardoor sommige pennen niet goed hechten. Het gaat niet om het mooiste materiaal, maar om leesbaarheid in jouw vochtige bak.
Bewaar een tweede spoor
Een foto van de bak met leesbaar label is een eenvoudige reserve. Zet desnoods de zaaidatum in de bestandsnaam. Bewaar het zaadzakje zolang de teelt loopt, zodat je aanwijzingen over diepte en verzorging kunt terugzoeken.
Verplaats een label nooit even naar een andere bak om ruimte te maken. Een tijdelijk verwisseld etiket wordt makkelijk een blijvend raadsel, vooral wanneer meerdere kiemplantjes op elkaar lijken.